Bireylerin maksimum derecede bağımsız birey olmalarını amaçlayan ergoterapi kişiye özel uygulamalarda bulunur. 7 den 70 e bütün yaş grupları ile ilgilenir. Bireylerin kendini gerçekleştirme yönünde kendi öz bakım ve becerilerini sağlama yönünde aktivitelerde bulunur.
3 ay ila 15 yaş arasındaki çocuklara yönelik tedavi planlanmaktadır. Çocuk kliniğinin odak noktası, çocukların kendileri için anlamlı olan aktivitelerde daha büyük başarı elde etmelerini sağlamaktır. Bu, yeme veya giyinme gibi kişisel bakım görevlerinde artan bağımsızlığı da içerebilir, yaşa uygun sosyalizasyon becerileri ile oynama kabiliyetinin arttırılmasını da, daha okunaklı bir şekilde yazmayı öğrenmeyi de, sakin kalmayı öğrenme için stratejileri ve günlük yaşama adapte olmayı da içerir.
Ergoterapistler duyusal problemleri bulanan bireyler bir takım testler uyguladıktan sonra klinik değerlendirmeleri ile birlik bireylerin duyusal problemlerini belirler ve bu yönde diğer uzmanlık alanların aldığı bilgi ve aileden alınan bilgilerin analizi yapılarak geniş bir değerlendirme ile terapi programı belirlenir.
Bireylerin terapiye olan yakınlıkları(sosyalizasyon) ve bozukluğun şiddetinin ağırlığına göre haftada düzenli ritimlerde terapi süreci ilerletilir. Bozukluğun yüksek olduğu durumlarda yoğun bir terapi programı düzenlenirken iyileşmenin durumuna göre seans aralığı arttırılarak kontrol düzeyinde devam edilir.
Sağlık, yalnız hastalık ve sakatlığın olmayışı değil, bedenen, ruhen ve sosyal yönden tam bir iyilik halidir. Sağlığın bozukluğu durumunda bireyin maksimum derecede iyilik haline ulaşması yolunda birçok hastalık grubuyla çalışır.
Çocukların günlük yaşamda yaşadığı bütün problemlerde ergoterapi uygulanır. Bunlar küçük gibi görünen ama altında yatan diğer bozukluk durumlarına zemin hazırlayan yada ileriye yönelik yaşanın büyümesi ile ortaya çıkabilecek durumları ele almaktadır. Bu yüzden bir uzman tarafında çocuğun problemi ele alınarak geniş bir analiz yapılır.
Örneğin; sakarlıkları ya da sürekli düşmeler yaşayan bir çocuğun motor hareketlerinde yada derinlik algısı dediğimiz duyusal problem yaşıyor olabilir? Banyo yapmaktan kaçınan ya da tokalaşmaktan hoşlanmayan çocuklarda duyusal problemleri olabilir. Bu gibi durumlarda durumun analizi bir uzman tarafından yapılmadığı zaman ilerleyen süreçte sosyal izolasyon dediğimiz sosyal çevreye katılım göstermekte zorluk yaşamaktadır. Bu durum çevresiyle iletişimlerini etkilediği gibi konuşma becerilerinin de zayıf kalmasına kendini ifade etmesini engellemektedir.
Örnekten anlaşıldığı üzere erken dönemde yaşanılan normalin dışında hareketler ve davranışlarda ergoterapiste görünerek durumu konusunda bilgi alınabilir ve ilerleyen durumda oluşabilecek problemlerin önüne geçilebilir.